Ευρωεκλογές – Έχουν κάποιο νόημα;

img

Φώτιος Γιοβαννόπουλος

Οι Ευρωεκλογές πλησιάζουν και όλο και περισσότεροι αναρωτιούνται τι να ψηφίσουν. Ακούγονται διάφορες απόψεις, άλλες μιλούν για αποχή, άλλες για επιλογές μη συστημικών κομμάτων και άλλες για ψήφιση ικανών ατόμων ανεξαρτήτως κόμματος, που θα στηρίξουν στην Ευρώπη τις εθνικές μας θέσεις. Μάλιστα καταστρώνονται και ασκήσεις επί χάρτου όπου υπολογίζονται οι συσχετισμοί δυνάμεων και εναποτίθενται οι ελπίδες για συνεργασίες ομάδων από όλες τις χώρες με αντισυστημικές και ευρωσκεπτικιστικές ιδεολογίες. Αυτές οι ομάδες υποτίθεται ότι θα έχουν μια περισσότερο ανθρωπιστική προσέγγιση που θα επιδράσει στην ΕΕ με τέτοιο τρόπο ώστε να δώσει την ευκαιρία στην Ελλάδα να βγει από την κρίση και να ξαναπεράσει στην ανάπτυξη.

Είναι όμως έτσι; Μπορεί να επιτευχθεί κάτι τέτοιο, Είναι δυνατός ο αλτρουιστικός τρόπος συνύπαρξης ή μήπως τα συμφέροντα θα επικρατήσουν (όπως πάντα) και τα σενάρια θα μείνουν ως «Όνειρα θερινής νυκτός»; Ακόμα κι αν οι συσχετισμοί των δυνάμεων που θα εκλεγούν έχουν ένα ευρωσκεπτικιστικό ή ένα αντιπαγκοσμιοποιητικό πρόσημο, είναι δυνατή η αλλαγή της φιλοσοφίας της ΕΕ μέσω επίδρασης στα κέντρα λήψης των αποφάσεων; Ας κοιτάξουμε τη δομή της, το πώς είναι οργανωμένη, για να προχωρήσουμε στα όποια συμπεράσματα.

Τι είναι η ΕΕ 

Η ΕΕ είναι ένα σύνολο οργάνων και οργανισμών που αλληλεπιδρούν μεταξύ τους. Όπως μπορούμε να δούμε και στις επίσημες ιστοσελίδες της ΕΕ, το θεσμικό σύστημά της αποτελείται από :

  • το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, όπου συνεδριάζουν οι ηγέτες σε εθνικό και ευρωπαϊκό επίπεδο και το οποίο θέτει τις γενικές προτεραιότητες της ΕΕ,
  • το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, όπου οι άμεσα εκλεγμένοι ευρωβουλευτές εκπροσωπούν τους ευρωπαίους πολίτες,
  • την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, της οποίας τα μέλη διορίζονται από τις εθνικές κυβερνήσεις και η οποία προωθεί τα συμφέροντα της ΕΕ ως συνόλου,
  • το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, όπου οι κυβερνήσεις προασπίζουν τα εθνικά συμφέροντα των χωρών τους.

Από τα υπόλοιπα θεσμικά όργανα θα σταθούμε σε δύο που θεωρούμε ότι μπορούν να μας δώσουν το απαραίτητο υλικό για τα συμπεράσματά μας. Την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ) και την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων (ΕΤΕ). Αναλυτικά έχουμε :

Το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης

όπου συνεδριάζουν οι υπουργοί όλων των κρατών-μελών της ΕΕ για να συζητήσουν, να τροποποιήσουν και να θεσπίσουν νομοθετικές πράξεις και να συντονίσουν πολιτικές. Οι υπουργοί έχουν την εξουσία να δεσμεύουν τις κυβερνήσεις τους να αναλάβουν τις δράσεις που συμφωνήθηκαν στις συνεδριάσεις.
Για να αποτραπεί η λήψη μιας απόφασης, απαιτούνται τουλάχιστον 4 χώρες (που να αντιπροσωπεύουν το 35% τουλάχιστον του συνολικού πληθυσμού της ΕΕ)

Δηλαδή η πλειοψηφία των υπουργών της Ευρώπης ΔΕΣΜΕΥΕΙ τη χώρα μας, ενώ ΜΟΝΟ οι πληθυσμιακά μεγάλες χώρες με τους δορυφόρους τους μπορούν να αποτρέψουν μια απόφαση. Με άλλα λόγια, μια χούφτα ανθρώπων δεσμεύει τις χώρες-μέλη οι οποίες είναι ΑΝΙΣΟΤΙΜΕΣ αφού λόγω των καθαρά πληθυσμιακών κριτηρίων, μόνο λίγες μπορούν να αποτρέψουν μίαν απόφαση – ΟΧΙ πάντως η Ελλάδα. Πιστεύετε ότι οι υπουργοί των χωρών της ΕΕ θα στηρίξουν τα συμφέροντα της Ελλάδας ή αυτά των χωρών τους (που συνήθως είναι αντίθετα με τα της χώρας μας);

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή

είναι το πολιτικά ανεξάρτητο εκτελεστικό όργανο της ΕΕ. Είναι ΤΟ ΜΟΝΟ ΑΡΜΟΔΙΟ ΟΡΓΑΝΟ για την κατάρτιση προτάσεων για νέα ευρωπαϊκή νομοθεσία που αναπτύσσει και εφαρμόζει τις πολιτικές της ΕΕ. Έχει το δικαίωμα να το πράττει με δική της πρωτοβουλία. Είναι αρμόδια για την εκπόνηση και την υποβολή του σχεδίου προϋπολογισμού για την Ευρωπαϊκή Ένωση στο σύνολό της. Είναι υπεύθυνη για τη χάραξη της ευρωπαϊκής αναπτυξιακής πολιτικής και την παροχή βοήθειας σε όλον τον κόσμο με όσο το δυνατόν πιο αποτελεσματικό τρόπο.

Δηλαδή ένα σώμα 28 επιτρόπων (ένας από κάθε χώρα της ΕΕ) που ΕΠΙΛΕΓΕΤΑΙ από τον πρόεδρο της επιτροπής, είναι το ΜΟΝΟ ΑΡΜΟΔΙΟ ΠΟΛΙΤΙΚΑ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟ ΟΡΓΑΝΟ για τη νομοθέτηση και τη χάραξη της οικονομικής και αναπτυξιακής πολιτικής της ΕΕ.
Πόσο δημοκρατικό είναι αυτό; Πόσο εφικτό είναι, ένα άτομο, ο επίτροπος της Ελλάδας, να μπορεί σε μεγάλο βαθμό να πείθει τους περισσότερους επιτρόπους να μην αποφασίζουν με γνώμονα το συμφέρον των χωρών τους αλλά να λαμβάνουν υπόψιν και το συμφέρον της Ελλάδας;

Η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ)

είναι αρμόδια για τη διαχείριση του ευρώ και για τη χάραξη και εφαρμογή της οικονομικής και νομισματικής πολιτικής της ΕΕ. Βασικός της στόχος είναι να διατηρεί σταθερές τις τιμές, στηρίζοντας έτσι την οικονομική ανάπτυξη και τη δημιουργία θέσεων εργασίας.

Δηλαδή ένα όργανο που ΔΕΝ ελέγχεται καθορίζει τη μορφή της οικονομίας της Ευρώπης, ώστε να υπάρχει ανάπτυξη και εργασία για όλους. Με λίγα λόγια καθορίζει το πώς θα ζούμε. Όμως το πώς εφαρμόζει αυτήν την αρμοδιότητά του, το είδαμε στην περίπτωση της Ελλάδας, όπου ούτε σταθερότητα τιμών υπάρχει ούτε επάρκεια ρευστότητας, ώστε να οδηγηθεί η χώρα στην ανάπτυξη και στη δημιουργία θέσεων εργασίας, σε αντίθεση με την περίπτωση της Γερμανίας. Πώς θα αντιστραφεί αυτό το κλίμα όταν ΔΕΝ υπάρχει τρόπος παρέμβασης στο όργανο αυτό ώστε να αλλάξει η στάση του, που είναι σε βάρος της Ελλάδας και υπέρ της Γερμανίας;

Η Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων

δανείζεται χρήματα από τις κεφαλαιαγορές και στη συνέχεια τα διαθέτει με τη μορφή δανείων υπό ευνοϊκούς όρους σε σχέδια που συμβάλλουν στην επίτευξη των στόχων της ΕΕ, όπως είναι η τόνωση του δυναμικού της Ευρώπης σε θέσεις εργασίας και η ανάπτυξη. Περίπου το 90% των δανείων χορηγούνται εντός της ΕΕ. ΚΑΝΕΝΑ ΜΕΡΟΣ ΤΩΝ ΧΡΗΜΑΤΩΝ ΔΕΝ ΠΡΟΕΡΧΕΤΑΙ ΑΠΌ ΤΟΝ ΠΡΟΫΠΟΛΟΓΙΣΜΟ ΤΗΣ ΕΕ.

Δηλαδή ακόμα ένα όργανο που ΔΕΝ ελέγχεται καθορίζει τη ρευστότητα και την ανάπτυξη. Είδατε πουθενά να εφαρμόζει τέτοια πολιτική για την περίπτωση της Ελλάδας; Πώς θα το αναγκάσεις να κινηθεί όπως προβλέπεται, όταν ΔΕΝ έχεις δυνατότητα παρέμβασης;

Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο

εγκρίνει νομοθετικές πράξεις της ΕΕ, μαζί με το Συμβούλιο της ΕΕ, με βάση προτάσεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, χορηγεί απαλλαγή, δηλαδή τελική έγκριση για τον τρόπο με τον οποίο εκτελέστηκε ο προϋπολογισμός της ΕΕ, συζητά τη νομισματική πολιτική με την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα.

Δηλαδή οι πραγματικοί εκπρόσωποι των λαών στην ΕΕ, που έχουν εκλεγεί ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΑ, το μόνο που κάνουν είναι μόνο να ΣΥΖΗΤΟΥΝ τη νομισματική πολιτική και να εγκρίνουν ό,τι τους φέρνει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, ΟΧΙ να σχεδιάζουν και να αποφασίζουν ΑΥΤΟΙ για τους νόμους και την οικονομία. Κοινώς οι Ευρωβουλευτές ΔΕΝ μπορούν να σχεδιάζουν και να καθορίζουν την Ευρωπαϊκή πολιτική, παρά ελάχιστα και σε πλαίσιο λεπτομερειών, αφού ΔΕΝ μπορούν οι ίδιοι να καταθέσουν νόμους προς ψήφιση ή να οργανώσουν αυτοί τον προϋπολογισμό σε μία διαφορετική, πιο ανθρωπιστική κατεύθυνση.

Συμπέρασμα

Η ΕΕ στήθηκε με τέτοιο τρόπο ώστε να διοικείται από μια απρόσωπη ολιγαρχία με το φερετζέ της δημοκρατίας. Αυτό φαίνεται από την οργάνωσή της και από το ρόλο που έχουν τα θεσμικά της όργανα, που δεν επιτρέπουν τον έλεγχο και τις αποφάσεις στους νόμιμα εκλεγμένους βουλευτές. Θα μπορούσαμε να την παρομοιάσουμε με ένα στημένο παιχνίδι από επαγγελματίες χαρτοκλέφτες με σημαδεμένη τράπουλα.

Γιατί τι άλλο θα μπορούσε να είναι, όταν κάποιοι που δεν ελέγχονται ούτε τιμωρούνται αποφασίζουν για το αν θα έχουμε δουλειά ή χρήμα για να μπορέσουμε να ζήσουμε; Ή πιστεύει κάποιος ότι ένα-δυο άτομα σε μια επιτροπή ή ένας επίτροπος θα μπορέσει να φέρει ουσιαστική αλλαγή και βάζοντας το γενικό συμφέρον πάνω από το Εθνικό της κάθε χώρας; Εκτός αν πιστεύει πως με βαρύγδουπες δηλώσεις και πύρινους λόγους θα συγκινήσει αυτούς που είναι υπεύθυνοι για την καταστροφή μας.

Διότι είναι επίσης ηλίου φαεινότερον πως η κρίση στήθηκε από τους «συμμάχους» και «εταίρους» μας, αφού πρώτα μας μάντρωσαν στην ΕΕ, για να είναι δυνατή και ευκολότερη η λεηλασία του εθνικού μας πλούτου και των περιουσιών μας, και φυσικά για να μπορέσει να αλλάξει ιδιοκτήτη το προνομιακό οικόπεδο που λέγεται Ελλάδα χωρίς ουσιαστική αντίδραση.

Εμείς τι κάνουμε

Συζητούμε, αναλύουμε και προσπαθούμε να βρούμε μια λύση στο πώς θα κερδίσουμε, ή καλύτερα πώς δε θα χάσουμε και τα ρούχα μας, στο στημένο αυτό παιχνίδι. Πώς δηλαδή θα κερδίσουμε, ή χειρότερα πώς θα αποτρέψουμε τους «χαρτοκλέφτες» να μας γδύσουν. Όμως ποιες είναι οι λογικές πιθανότητες να κερδίσεις ως ερασιτέχνης έναν επαγγελματία χαρτοκλέφτη που παίζει με σημαδεμένη τράπουλα; Πόσο αφελείς μπορεί να είμαστε;

Το ερώτημα

Θα συνεχίσουμε να δαπανούμε άσκοπα το χρόνο μας και τη σκέψη μας στο πώς θα λύσουμε αυτό το πρόβλημα της στημένης παρτίδας; Θα συνεχίσουμε να σκεφτόμαστε το πώς θα λύσουμε αυτόν τον «Γόρδιο δεσμό» ή απλά θα τον κόψουμε όπως έκανε και ο λαμπρός πρόγονός μας; Θα αντιληφθούμε όπως κι Εκείνος πως, αντί να χάνουμε το χρόνο μας λύνοντας δύσκολα παζλ, είναι καλύτερα να τον χρησιμοποιήσουμε στον βασικό μας στόχο; Θα χωνέψουμε ότι ο στόχος μας δεν είναι τα παιχνίδια αλλά Η ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΚΑΙ Η ΕΥΗΜΕΡΙΑ της Ελλάδας, όπως κι Εκείνου ήταν η κατάκτηση της Περσικής Αυτοκρατορίας και του τότε γνωστού κόσμου; Ή απλά θα παραμείνουμε τα κορόιδα αυτών που μας θέλουν δούλους και των υπηρετών τους; (των φθηνών πολιτικάντηδων που ψάχνουν καρέκλες και προνόμια)

https://giovannopoulosfotios.wordpress.com/

ευρωεκλογές κόμματα πολιτική

Επικοινωνία

  • Επικοινωνήστε μαζί μας, συμπληρώνοντας τα απαραίτητα στοιχεία στην πλατφόρμα επικοινωνίας ή στο email thesvima@yahoo.com

Χρήσιμα